Mszyce

Mszyce występują w różnych kształtach i rozmiarach. Można wyróżnić wiele rodzajów mszyc, wełnowców, miseczników i czerwców. Wszystkie mszyce łączy fakt, że żywią się sokami roślinnymi, uszkadzając rośliny. Mszyce hamują także wzrost i powodują deformacje liści. Mszyce mogą wprowadzać toksyczne substancje do rośliny za pomocą śliny, co prowadzi do deformacji i/lub przebarwień. Często w wyniku zakażenia dochodzi do opadania liści, a skrzydlate mszyce przenoszą patogenne wirusy.


Wszystkie rodzaje mszyc, z wyjątkiem czerwców, produkują dużo wydzieliny woskowej. Soki roślinne są bogate w cukry, lecz ubogie w białko. W konsekwencji mszyce muszą wysysać duże ilości soków z rośliny, by uzyskać wystarczającą ilość białka. Nadmiar cukru jest wydalany przez mszyce w formie wydzieliny woskowej, przez co powierzchnia rośliny staje się bardzo lepka. Na cukrach może rosnąć pleśń z rodzaju Cladosporium, która też powoduje szkody. W takim przypadku roślina doniczkowa anturium przestaje nadawać się do sprzedaży.


Mszyce mają słabe, owalne ciało i są bardziej podatne oraz łatwiejsze do zwalczenia niż czerwce czy wełnowce. Miseczniki i czerwce mają twardą osłonę - tarczkę, pod którą samice składają jaja. Samice czerwców są nieustannie przyczepione do rośliny i nie poruszają się wokół niej jak wełnowce. Jednakże larwy czerwców mogą się poruszać. W tym momencie łatwo jest je zwalczać, gdyż nie mają jeszcze wykształconych tarczek.

Mszyce w uprawie anturium doniczkowego

Mszyce w uprawie anturium ciętego

Mszyce w uprawie
falenopsis